رها

یکی حس کرد من بی تو . . . هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد!

بعد از مدت زمانی............

مثل همیشه سلام

اما اینبار یک سلام متفاوت تر!

می دونم دیر اومدم!

اما دست پر اومدم

امید وارم مثل همیشه به سراغم بیاین

من منتظرم ها!!!!!!!!!!!

گاه احساس می کنم

غربت نگاهی

مر ا عمیق می شکند

و من هرگز!

تاب این شکستن را

ندارم.

گاه در باور من

حس غریبی

ریشه می کند

و این حس

مرا

چون تبسم های تو

در باور لبخند

حل می کند.

من دانم!

وقتی تو باشی

لبخند معنا پیدا می کند.

+ نوشته شده توسط H.W در چهارم تیر 1386 و ساعت 12 بعد از ظهر |

درباره وبلاگ

از تبار آب و گلم اما!
سرزمین من جایی است
در دور دست ها.
جایی شبیه افق!
جایی که سهراب و قهار
را می فهمند.
جایی که برای پریدن
یک پرنده کوچک
همه بی قرارند.
جایی که هیچکس
در آن قفس نمی سازد
و ماهی را در تنگ
دوست ندارند.
گل ها بجای گلدان
در باغچه ها میرویند؛
جایی که عشق نمی روید!
تجلی می کند. . . . . . . .

این هم شعار من است:
بخند،
اعتماد کن
و دوست داشته باش !