آخرین بار که دیدمت . . . 
لحظه تولد؛
قطره اشک معصومی بود
که وقتی راه گونه هایم را طی کرد
به دنبال یاد هایت
زیر پای هزاران رهگذر ناشناس
آواره گشت.
آخرین بار که دیدمت،
دلم لرزید
لرزید که مبادا!
حرمت اشک هایم
در پی یاد هایت
معصومانه بشکند.
ولی من
با خودم عهد کرده بودم
که هرگز:
به بهانه اشک ریختن
قطره قطره
فراموشت نکنم.
و تصمیم گرفته بودم
تا شکل یاد های تو
مثل یک دلتنگی بزرگ
همیشه برایم جاودان بماند
حتی یاد آخرین باری که دیدمت!
۱۳۸۶/۶/۶
+ نوشته شده توسط H.W در هفتم شهریور 1386 و ساعت
11 قبل از ظهر |
