وسیع باش و تنها و سر به زیر و سخت

 

برای یک آغاز دل انگیز

شاید این کافی باشد که بگویم . . .

 

از تبار آب و گلم اما

سرزمین من جایی است

در دور دست ها.

جایی شبیه افق!

جایی که سهراب و قهار را می فهمند.

جایی که برای پریدن یک پرنده کوچک همه بی قرارند.

جایی که هیچکس در آن  قفس نمی سازد.

و ماهی را در تنگ دوست ندارند.

 گل ها بجای گلدان در باغچه ها میرویند؛

جایی که عشق نمی روید! تجلی می کند.

---

 اما  همیشه  یک شعار  دارم:

بخند، اعتماد کن و دوست داشته باش !