رها - وقتی آفتاب می رود

یکی حس کرد من بی تو . . . هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد!

+ نوشته شده توسط H.W در بیست و دوم اردیبهشت 1386 و ساعت 2 بعد از ظهر |

درباره وبلاگ

از تبار آب و گلم اما!
سرزمین من جایی است
در دور دست ها.
جایی شبیه افق!
جایی که سهراب و قهار
را می فهمند.
جایی که برای پریدن
یک پرنده کوچک
همه بی قرارند.
جایی که هیچکس
در آن قفس نمی سازد
و ماهی را در تنگ
دوست ندارند.
گل ها بجای گلدان
در باغچه ها میرویند؛
جایی که عشق نمی روید!
تجلی می کند. . . . . . . .

این هم شعار من است:
بخند،
اعتماد کن
و دوست داشته باش !