بپرسید از او که سرخ ترین واژه در دوزخ تاریک من است.
من کیستم؟
جای پای مسافری که بعد از رفتن اش
روی خاک به جا می ماند<؟>
من کیستم ؟
احساس تلخ یک گل هنگام پژمرده شدن!
یا لبخندی زیر سایه یک دیوار
من سیم خارداری بین مرز زمان و مکانم.؟
من حدود سیاسی ام
من خط و مش یک شاعر در تابوت
من برق دو تا چشم شرور
یا پاک ترین ملائک با بالهای هفت رنگ؟
من کیستم؟
سوزشی که بعد یک فریاد گلو را می سوزاند!
ذره ای الکترون در زیر آب
یا شوق رسیدن به سر آب؟
من احساس خوب داشتن موهایی به رنگ طلایی هستم.
آری!
همان کودکی هستم
که همچو تک سوار زمان
به روی دیوار جوانی رسیده ام
+ نوشته شده توسط H.W در بیست و سوم تیر 1386 و ساعت
9 قبل از ظهر |
