رها - من هستم..............

رها

یکی حس کرد من بی تو . . . هزاران بار در هر لحظه خواهم مرد!

من هستم..............

اومدم که یه چیزی بنویسم

اما هیچی به خاطرم نرسید!

شاید دلیلش گرسنه گی و ماه رمضون باشه

نمی دونم؟

برای همین این ها را نوشتم تا بگم

من هستم ...............

حتی اگر چیزی هم نه نویسم

راستی این روز ها هوا کم کم سرد شده و سوز سرما را میشه در بیرون حس کرد !

برای همین سردی آفتابگردونام پژمرده شدن و دارن میمیرن

تو رو خدا براشون دعا کنید

اگه اونا برن من خیلی دلگیر می شم

این عکس یک هفته پیشه وقتی هنوز تابستون بود

+ نوشته شده توسط H.W در هفتم مهر 1386 و ساعت 1 بعد از ظهر |

درباره وبلاگ

از تبار آب و گلم اما!
سرزمین من جایی است
در دور دست ها.
جایی شبیه افق!
جایی که سهراب و قهار
را می فهمند.
جایی که برای پریدن
یک پرنده کوچک
همه بی قرارند.
جایی که هیچکس
در آن قفس نمی سازد
و ماهی را در تنگ
دوست ندارند.
گل ها بجای گلدان
در باغچه ها میرویند؛
جایی که عشق نمی روید!
تجلی می کند. . . . . . . .

این هم شعار من است:
بخند،
اعتماد کن
و دوست داشته باش !